لاتشفّوا بعضه على بعض و لا تبيعوا شيئاً غائباً منه بناجز الَّا يداً بيد . 3 . 116 : و حدثنا قتيبة بن سعيد حدثنا يعقوب ( يعنى ابن عبدالرحمن القارى ) عن سهيل عن ابيه عن ابى سعيد الخدرى ان رسولا لله صلى الله عليه و سلَّم قال : لاتبيعوا الذهب بالذهب و لا الورق بالورق الَّا وزناً به وزن مثلًا به مثل سواء بسواء . 4 . 1112 : وحدت طلا و نقره در باب ربا در معامله گندم به گندم نيز نسيئه جايز نيست : حدثنا قتيبة بن سعيد حدثنا ليث ح و حدثنا محمد بن رمح اخبرنا الليث عن ابن شهاب عن مالك بن اوس بن الحدثان انه قال : اقبلت اقول من يصطرف الدراهم فقال طلحة بن عبيدا لله ( و هو عند عمر بن الخطاب ) : ارنا ذهبك ثم ائتنا اذا جاء خادمنا نعطك ورقك فقال عمر بن الخطاب : كلَّا و الله لتعطينه ورقه او لتردن اليه ذهبه فان رسول الله صلى الله عليه و سلَّم قال : الورق بالذهب رباً الَّا هاء و هاء ( 1 ) و البر بالبر رباً الَّا هاء و هاء و الشعير بالشعير رباً الَّا هاء و هاء و التمر بالتمر رباً الَّا هاء و هاء .

--> ( 1 ) . نكته جالب اين است كه فرموده است : * ( الورق بالذهب رباً الَّا هاء و هاء . ) * با اينكه طلا و نقره دو جنساند ، معذلك فرموده است اگر نسيه باشد ربا است . اين خود تأييد مىكند آنچه را ما گفتيم كه شرطيت تقابض در نقدين مختلفين نيز به خاطر ربا است . [ مقرّر ] : در صورتى كه بيع نسيئه باشد از چه جهت است ؟ گويا از جهت اين است كه طلا و نقره هر دو نقد رايج بوده است و ممكن بود براى تخلص از ربا يكى را به ديگرى معامله كنند و براى مدت هم زياده اى منظور كنند . شارع راه اين حيله را به اشتراط تقابض فىالمجلس در صرف بسته است ( دقت شود ) . روايت [ بند ] 9 هم ملاحظه شود .